عجب کاری به دستم داد چشمت

که بر چشمان من افتاد چشمت

سیه بادام ، نرگس گون ، مِی آلود

الهی خانه اش آباد چشمت

کلاس عشقبازی می گذاری

و من شاگردم و استاد چشمت

ندارم زَهره ی نامهربانی

سرِ دل می کشد فریاد چشمت

الهی رویِ هوشیاری نبیند

امان از مستِ مادر زاد چشمت

شنیدم گفته ای فیضی غریب است

برو خوش باش ، روشن باد چشمت

الماس فیضی